مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۸۲
تو چشم شیخ را دیدن میاموز صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۹۷
می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۷۴۰
ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۰۷
از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش را صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۹۰۸
آتش به خرمن از گل باغی ندیده ای صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۴۶۳
ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۵۱
بزرگانی که مانع می شوند ارباب حاجت را صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۲۴۶
خمار من نشکست از ایاغ چشم غزال قوامی رازی : دیوان اشعار
شمارهٔ ۱۰۲ - در موعظت و نصیحت و دعوت به زهد در دنیا و رغبت به آخرت گوید
ای شده عمر تو ضایع در تمنای محال صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۴۰
زلف دلها را به دور خط نگهبانی کند صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۴
در آتشم که چو آب گهر ز سنگدلی صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۹۰۸
نیست از خونابه‌نوشان هیچ کس جز من به جا صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۶۷۴
گر چه از وعده احسان فلک پیر شدیم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۵۰
آنچنان کز خط سواد مردمان روشن شود عطار نیشابوری : بیان وادی طلب
حکایت مجنون که خاک می‌بیخت تا لیلی را بیابد
دید مجنون را عزیزی دردناک صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۳۲
به هر نوعی که می خواهد دلت بشکن دل ما را مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۰۹
در عشق تو هر حیله که کردم هیچست صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۰۳۶
چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟ صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت شمارهٔ ۲۵۹
نارساییهای طالع مانع است از اتّحاد مولوی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۳۲
آن را که غمی باشد و بتواند گفت