احساسات

جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۲۶ - بی لب لعلش کباب در نمک خوابیده ایست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۷۶ - تا لبم همزبان خاموشی است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۸۳ - آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۸۷ - نبود دلی که در طلب اعتبار نیست جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۳۵ - هر گه پی بیداد غمت چنگ برآورد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۰۱ - دل مرا در پیری از قهر الهی می تپد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۰۴ - میان او که در اندیشه در نمی آید جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۴۳ - شبی که مستی باد تو در سرم باشد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۴۹ - پیش رخت مراست دل داغ داغ بند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۱ - شب که دل اندیشهٔ آن نشتر مژگان کند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۲ - چون شدم از خویش ره در بزم یارم داده اند جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۳ - کس به سعی از پای دل زنجیر نتواند گشود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۳ - هر که از چشم تو کیفیت والا دارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۶ - خوی آن جور آشنا بیگانه از هوشم کند جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۰ - هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۳ - با لب خشک آنکه در عشق تو دامن تر کند جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۴ - از خطش آیینهٔ عارض مکدر می شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۱۶ - زمی حسن فرنگش چون به فکر آب و رنگ افتد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۳۹ - چو از فکر کام تو حاصل شود جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۵۰ - در این زمانه خوشش باد اگر غمی دارد