احساسات

جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۰۸ - آنکه شور صد قیامت بود با خلخال او جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۱ - زفیض فکر شب ها چون به دور شمع، پروانه جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۲۸ - به زر نگین صفت از بس دل تو بند شده جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۸۲ - فسونسازی که دل را می برد نیرنگش از شوخی جویای تبریزی مناقب شمارهٔ ۲۵ - در منقبت حضرت امیر علیه السلام جویای تبریزی رباعیات شماره ۲۳ - داغت جتی ای شمع دلافروز خوش است جویای تبریزی رباعیات شماره ۵۱ - دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد جویای تبریزی رباعیات شماره ۵۸ - با چشم تو آنرا که سروکار بود جویای تبریزی رباعیات شماره ۸۱ - این دشت که دل چسبی هر خار به دل جویای تبریزی رباعیات شماره ۸۴ - بس فیض که از چلیم اندوخته ام جویای تبریزی رباعیات شماره ۹۴ - غرق است به بحر جرم تا گردن من اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۱ - کس نبودش خبر از زشتی و زیبایی ما اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۲۸ - به عقل در ره عشق تو خانه نتوان ساخت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۱۸۲ - عشق آتش است و در دل دیوانه در گرفت اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۰۴ - عیب پری مکن که نهان از تو گشته است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۱۲ - ز گریه دل پر و لب همچو غنچه خندان است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۲۵۹ - تا بر گل تو سنبل پر خم دمیده است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۳۲۸ - بازم ز هر طرف مه رخساره کسی است اهلی شیرازی غزلیات شماره ۴۴۸ - در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۰۹ - تا پری را چون تو خواندم دوری از مردم کند