شماره ۱۹۰ - سامان شادمانی و برگ طرب کجاست
شماره ۲۴۷ - موسم کسب هوا شد که دگر مهتاب است
شماره ۲۸۶ - حکایت لب او همچو قند مشهور است
شماره ۳۰۳ - خوش نیست به اهل طلب ایام لئیم است
شماره ۳۲۰ - از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل است
شماره ۳۲۶ - حسن با مهر و وفا بیگانه است
شماره ۳۲۷ - از خم زلفش دلم با آه و افغان بازگشت
شماره ۳۴۷ - گلی به رنگ رخش گلستان ندارد هیچ
شماره ۳۵۵ - شد باغ از بهار، سفید و سیاه و سرخ
شماره ۳۶۱ - سحر شد و دم تأثیر ناله می گذرد
شماره ۳۸۵ - نه همین از تو مرا گرد غم از سینه رود
شماره ۴۵۷ - همچو مرغ از دست من پیمانه ی مل می پرد
شماره ۴۷۲ - دلم چو لاله در اطراف باغ می رقصد
شماره ۴۸۵ - نگاه از شوق دیدارت به چشم من نمی گنجد
شماره ۴۸۸ - دل حزین عجبی نیست کز نوا افتد
شماره ۵۶۱ - چو آهم گرم گردد، دوست از دشمن نمی داند
شماره ۵۸۶ - شکفته گل ز بر خار ما همیشه رود
شماره ۶۰۰ - خروش فتنه ای از روزگار می آید
شماره ۶۰۲ - دلم امشب ز جنون چون خم می جوشان بود
شماره ۶۱۱ - تیغ بردار که چون حوصله بی تاب شود