شماره ۲۳۷ - راهی ست که در دل فتد ار خون رود از دل
شماره ۲۵۳ - بی پردگی محشر رسوایی خویشم
شماره ۲۸۶ - خجل ز راستی خویش می توان کردن
شماره ۳۱۵ - در بستن تمثال تو حیرت رقمستی
شماره ۸ - غالب چو ز ناسازی فرجام نصیب
شماره ۷۸ - هر چند شبی که میهمانش کردم
شمارهٔ ۲۳ - تغزل
شمارهٔ ۵۳ - از قطعه ای
شمارهٔ ۶۰ - شکار خویش
شمارهٔ ۶۱ - در مناعت خویش گوید
شمارهٔ ۷۴ - وله
بخش ۱۷۲ - دستوری طلبیدن فرامرز از فرطورتوش به جهت رفتن
بخش ۲۹۱ - دلتنگی کوش از نامه های فریدون
شماره ۵ - در عشق توام جهان سرایی تنگ است
شماره ۱۵ - گفتا: هر دل به عشق ما بینا نیست
شماره ۴۶ - جز دست تو زلف تو نیارست کشید
شماره ۳ - هر چند گهی برعشق بیگانه شوم
شماره ۱۰۳ - چه شور است این که در کاشانهٔ ماست
شماره ۱۱۲ - فتادگی چو نگین، نقش دلنشین من است
شماره ۱۱۳ - شادی هر دو جهان از دل غمگین من است