شماره ۱۰۸ - من مستم و نامت به زبان می گویم
شماره ۱۶۸ - عشق تو به پیدا و نهانم کشتَه
شماره ۲۴۴ - هنگام وداع آمد آن سرو بلند
شماره ۱۰۷ - وا می شنوم زگفت از هر جا من
شماره ۵۷ - شمعم که چو خاطرم مشوّش گردد
شماره ۴۰ - فریاد که آن سرو چمن می جنبد
شماره ۶۸ - بنگر تو بدان ماه فروز دل من
شماره ۳۹ - از عشق تو جان من جنون می بیند
شماره ۱۰۰ - از آتش دل هر کس در سینه غمی دارد
شماره ۱۰۲ - اشکم به جست و جوی او بر خاک آن درمی رود
شماره ۹۹۲ - در همه شهر حاضری در بر ما نشسته ای
شماره ۲۹ - ای تازه رو، ز زخم خدنگ تو داغ ما
شماره ۶۶۰ - به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ
شماره ۹۰۵ - ما و دل دیگر به کوی تندخوی تازه ای
شماره ۹۴۵ - کاسه ی ما ز سفال است، خوش این مسکینی
شماره ۸۴ - مهری به دلم چو نور در باصره ای
شماره ۴۳ - چسان عنقا کند با هوشم آهنگ پریدنها
شماره ۵۳ - زدل بیرون می برد یاد ایام شبابم را
شماره ۱۱۰ - آید صدای نالهٔ دل از نگاه ما
شماره ۱۱۴ - می دهد طرز نگاهت یاد می نوشی مرا