شماره ۱۸ - شیخ گفت اللّه و بس و ما سواه هوس و انقطع النفس.
شماره ۲۷ - شیخ گفت خدای میگوید: اِنَّ اَکْرَمَکُمْ عِنْدَاللّه اَتْقیکُمْ. گرامیترین شما
بخش ۱۰ - در بیان احوال جماعتی که خود را مرشد دانسته و راهبری نمایند و فی الحقیقه راهزنان راه حقاند و ضال و مضلاند
بخش ۲۳ - اشارت به اخلاق ذمیمه و حسنه و تهذیب اخلاق سیئه بحسنه و آثار و اسرار آن و در بیان آنکه بهشت و دوزخ نتایج اعمال و اخلاق حسنه و سیئه است و این هر دو در دار دنیا با انسان است.
شمارهٔ ۱۱ - قطعه ای است که قائم مقام از جانب میرزاذره گفته
شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش شاعری بدیع تخلص گوید
شماره ۱۴ - گر تو خواهی که سخت جان، جان بدهد
بخش ۲۹ - در بیان تجرید میفرماید
بخش ۳۱ - در بیان غیبت و حضور میفرماید
غزل ۷۷ - گر بقسمت قانعی بیش و کم دنیا یکیست
غزل ۱۸۷ - عمر سیرش کوته است ار جورت از دل می رود
غزل ۳۹۶ - نگویمت که دل از حاصل جهان بردار
غزل ۵۰۶ - کار دوران چیست جمعیت پریشان ساختن
غزل ۵۵۹ - رواج جهل مرکب رسیده است بجائی
غزل ۵۷۵ - دلا چه شکوه بیهوده از قضا داری
شمارهٔ ۳۰ - ماده تاریخ مسافرت آصفجاه به آگره و لاهور
شماره ۴۹ - ایدل گر رفع احتیاجت هوس است
شماره ۲۸۹ - دلا در عاشقی مردانه می باش
بخش ۱۹ - قُرْب و بعد
بخش ۲۴ - فصل