شماره ۱۸۱ - ای دل همیشه طالب دیدار یار باش
شماره ۳۱۱ - بشنوی گر ز من غمزده پندی مردی
شماره ۱۰۹ - لوح دل را جان من از نقش کثرت ساده کن
شماره ۱۲۴ - لوح دل را اگر از نقش خطا ساده کنی
شماره ۱۲۹ - در کوی عشق کوهی کمتر بود ز کاهی
شماره ۶ - دلا تا کی پزی سودا درون گنبد خضرا
شماره ۲۲۸ - ای دل چه پای بسته بند علایقی
بخش ۶۱ - کشته شدن بال از دست رام و راضی شدن سگریو و انگد و رام
بخش ۹۶ - پند دادن کنب کرن راون را و اعراض شدن راون از او
بخش ۱۷ - در بیان آنکه مراد از سلطان محمود خداست و از امیران عقلاء و علماء و حکماء و از ایاز انبیاء و اولیاء و از گوهر هستی ایشان
بخش ۱۸ - در بیان آنکه ملک الموت آئینه صافی است که هر کس روی خود در او می‌بیند اگر دیو است دیوش می‌بیند و اگر فرشته است فرشته الی مالانهایه
بخش ۲۷ - در بیان فرستادن مولانا قدسنا، الله بسره العزیز ولد را برسالت سوی دمشق بطلب شمس الدین تبریزی عظم الله ذکره
بخش ۷۹ - در تفسیر این آیت که فمنکم کافر و منکم مؤمن هم کفر و ایمان در تو مضمر است، و هم زمینی و هم آسمانی تا آخر الامر کدام صفت غالب شود که الحکم للغالب
بخش ۱۳۴ - در بیان آنکه حضرت مولانا قدسنا اللّه بسره العزیز تا در صورت بود نور او در آسمان و زمین میتافت. و چون از دنیا نقل فرمود و آفتاب جمالش از جهان پنهان شد، آن نور را با خود خواست بردن. پس آسمان و زمین نیز محروم خواستند ماندن. از اینرو میفرماید فما بکت علیهم السماء و الارض. – بیم آن بود که آسمان و زمین نماند و قیامت برخیزد. الاجهت فرزندان و بازماندگانش عالم قایم مانده است. اکنون عالم و عالمیان بطفیل اولاد او میزیند اولاد و خویشان و مریدان آنهااند که جنس ویند واقع اینست اگر دانند و اگر ندانند و هم در این معنی حدیث آمده است که ابدال امتی اربعون اثنان و عشرون بالشام و ثمانیة عشر بالعراق کلما مات واحد منهم ابدل اللّه مکانه واحداً آخرمن. الخلق فاذا جاء الامر قبضوا صدق اللّه. و در تقریر آنکه ش
بخش ۵۴ - خسرو دهلوی قُدِّسَ سِرُّه
بخش ۳۹ - رفیع الدّین کرمانی
بخش ۲۷ - شهاب ترشیزی
بخش ۷ - فصل سوم: در تفضیل ایشان از روی عقل
بخش ۲۹ - فصل چهارم: در محبت
حکایت ۸۲ - آورده‌اند کی درویشی از عراق برخاست و پیش شیخ آمد. چون بمیهنه رسید شیخ ببادنه بود، بر دو فرسنگی میهنه. درویش بمیهنه مقام نکرد و روی بدیه بادنه کرد، چون
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
