غزل ۴۹۸ - همت زگیر و دار جهان رم کمین خوش است
غزل ۴۹۹ - سرمایهٔ عذر طلبم از همه بیش است
غزل ۵۰۳ - حذر ز راه محبتکه پر خطرناک است
غزل ۵۱۱ - نه منزل بینشان، نی جاده تنگ است
غزل ۵۳۴ - ای غرهٔ اقبال سرانجام تو شوم است
غزل ۵۴۳ - دری از اسباب ما و من به حق پیوستن است
غزل ۵۶۱ - آفت سر و برگ هوس آرایی جاه است
غزل ۵۹۴ - جاییکهنه فلک ز حیا سر فکنده است
غزل ۶۱۸ - لاف ما و من یکسر دعوی خداییهاست
قصیدهٔ شمارهٔ ۱- در مدح پیامبر اکرم محمد مصطفی(ص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مدح حاجی اسدالله خان شیرازی
قصیدهٔ شمارهٔ ۹ - در شکایت از ممدوح گوید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح خاتم انبیا صلیالله علیه و آله
دیباچه
حکایت ۱ - پادشاهی را شنیدم به کُشتنِ اسیری اشارت کرد
حکایت ۲ - یکی از ملوکِ خراسان محمودِ سبکتگین را به خواب چنان دید که جمله وجود او ریخته بود
حکایت ۳ - ملک زاده ای را شنیدم که کوتاه بود و حقیر
حکایت ۵ - سرهنگزادهای را بر در سرایِ اُغْلُمُش دیدم
حکایت ۶ - یکی را از ملوک عجم حکایت کنند که دستِ تطاول به مال رعیّت دراز کرده بود
حکایت ۷ - پادشاهی با غلامی عَجَمی در کشتی نشست