اخلاق

بیدل دهلوی غزلیات غزل ۷۶ - نمی‌دزددکس از لذات‌کاهش آفرین خود را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۸۱ - پاس کار خود نباشد صاحب تدبیر را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۸۸ - کی جزا می‌رسد از اهل حیا سرکش را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۹۱ - مکش ای آفتاب از فکر زربرپشت آتش را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۹۶ - سادگی باغی‌ست طبع عافیت‌آهنگ را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۳۱ - به عجزی‌که داری قوی‌کن میان را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۳۳ - شدی پیر وهمان دربند غفلت می‌کنی جان را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۳۵ - هرچند گرانی بود اسباب جهان را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۰ - نمی‌دانم چه تنگی درهم افشرد آه مجنون را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۵۰ - مغتنم‌گیرید دامان دل آگاه را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۵۱ - بدزدگردن بی‌مغز برفراخته را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۵۸ - بیاکه جام مروت دهیم حوصله را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۶۶ - مآل‌کار نقصانهاست هر صاحب‌کمالی را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۶۷ - ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۷۰ - فسون جاه عذر لنگ سازد پرفشانی را بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۷۷ - نرسیدی به فهم خود ره عزم دگرگشا بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۷۸ - اگر مردی در تسلیم زن راه طلب مگشا بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۷۹ - پیش توانگرمنشان‌، پهلوی لاغر مگشا بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۸۰ - در بی‌زری ز جبههٔ اخلاق چین‌گشا بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۸۴ - سطر یقین به حک داد تکرار بی‌حد ما