غزل ۶۷۲۹ - پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی
غزل ۶۷۳۰ - صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شوی
غزل ۶۷۳۱ - ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شوی
غزل ۶۷۳۲ - سرمپیچ از داغ تا سرحلقه مردان شوی
غزل ۶۷۳۳ - سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی
غزل ۶۷۳۵ - خنده بیجا مزن تا طعن بیجا نشنوی
غزل ۶۷۳۸ - از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهی
غزل ۶۷۴۳ - مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردی
غزل ۶۷۴۴ - تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟
غزل ۶۷۴۸ - ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا داری
غزل ۶۷۵۱ - اگر چون نرگس نادیده بر کف جام زر داری
غزل ۶۷۵۲ - گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داری
غزل ۶۷۵۳ - مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داری
غزل ۶۷۵۴ - مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داری
غزل ۶۷۶۸ - چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟
غزل ۶۷۷۰ - فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشی
غزل ۶۷۷۲ - ازان پیچیده ام همچو صدا در ظرف خاموشی
غزل ۶۷۷۷ - مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانی
غزل ۶۷۸۰ - خودآرا را برابر می کند با خاک خودبینی
غزل ۶۷۸۱ - به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهی