ادبیات تمثیلی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی غزلیات غزل ۱۸۱ - دل چو دانه، ما مثال آسیا مولوی دفتر اول بخش ۴۱ - طنز و انکار کردن پادشاه جهود و قبول ناکردن نصیحت خاصان خویش مولوی دفتر اول بخش ۸۷ - تفسیر قول فریدالدین عطار قدس الله روحه تو صاحب نفسی ای غافل میان خاک خون می‌خور که صاحب‌دل اگر زهری خورد آن انگبین باشد مولوی دفتر اول بخش ۱۵۲ - اعتماد کردن هاروت و ماروت بر عصمت خویش و امیری اهل دنیا خواستن و در فتنه افتادن مولوی دفتر دوم بخش ۱۳ - تمامی قصهٔ زنده شدن استخوانها به دعای عیسی علیه السلام مولوی دفتر دوم بخش ۱۴ - خاریدن روستایی در تاریکی شیر را بظن آنک گاو اوست مولوی دفتر دوم بخش ۳۱ - ظاهر شدن فضل و زیرکی لقمان پیش امتحان کنندگان مولوی دفتر دوم بخش ۵۹ - دوم بار در سخن کشیدن سایل آن بزرگ را تا حال او معلوم‌تر گردد مولوی دفتر دوم بخش ۹۴ - آغاز منور شدن عارف بنور غیب‌بین مولوی دفتر دوم بخش ۱۰۰ - کشیدن موش مهار شتر را و معجب شدن موش در خود مولوی دفتر سوم بخش ۱۳ - دعوت باز بطان را از آب به صحرا مولوی دفتر سوم بخش ۱۰۱ - تصورات مرد حازم مولوی دفتر سوم بخش ۱۱۸ - قصهٔ اهل سبا و حماقت ایشان و اثر ناکردن نصیحت انبیا در احمقان مولوی دفتر سوم بخش ۱۲۹ - جواب آن مثل کی منکران گفتند از رسالت خرگوش پیغام به پیل از ماه آسمان مولوی دفتر سوم بخش ۲۰۵ - تشبیه صورت اولیا و صورت کلام اولیا به صورت عصای موسی و صورت افسون عیسی علیهما السلام مولوی دفتر چهارم بخش ۱۲۹ - قصهٔ شکایت استر با شتر کی من بسیار در رو می‌افتم در راه رفتن تو کم در روی می‌آیی این چراست و جواب گفتن شتر او را مولوی دفتر چهارم بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می‌رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می‌بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن‌تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره مولوی دفتر پنجم بخش ۱۴ - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس مولوی دفتر پنجم بخش ۴۱ - بقیهٔ قصهٔ آهو و آخر خران مولوی دفتر پنجم بخش ۶۰ - تمثیل تلقین شیخ مریدان را و پیغامبر امت را کی ایشان طاقت تلقین حق ندارند و با حق‌الف ندارند چنانک طوطی با صورت آدمی الف ندارد کی ازو تلقین تواند گرفت حق تعالی شیخ را چون آیینه‌ای پیش مرید هم‌چو طوطی دارد و از پس آینه تلقین می‌کند لا تحرک به لسانک ان هو الا وحی یوحی اینست ابتدای مسلهٔ بی‌منتهی چنانک منقار جنبانیدن طوطی اندرون آینه کی خیالش می‌خوانی بی‌اختیار و تصرف اوست عکس خواندن طوطی برونی کی متعلمست نه عکس آن معلم کی پس آینه است و لیکن خواندن طوطی برونی تصرف آن معلم است پس این مثال آمد نه مثل