شماره ۲۰۹ - نور رویش چو در نظر داریم
شماره ۲۱۴ - ما مریدان سید خویشیم
شماره ۲۲۱ - ای دل از جان پیش جانان دم مزن
شماره ۲۴۱ - بهر آئینه چون پیدا تو باشی
شماره ۱۷ - مرا در خلوت دل خانه هست
شماره ۴۲ - نه تنها شبم تیره از موی اوست
شماره ۴۹ - دل گرچه ترا بمن نباشد
شماره ۵۷ - نخستین دم که عالم آفریدند
شماره ۸۹ - من خونین جگر داغی که از هجران بدل دارم
بخش ۸ - داستان شاه کشمیر با پیلبان
بخش ۳۴ - داستان صعلوک و شیر و بوزنه
بخش ۳۹ - فصل در معنی دنیا
شماره ۶ - واهْ کاکِلْ مشکین به گردِ عِذارکِت
شماره ۱۰ - مَجْنُونْ صِفِتْ گِرْدِسْمِهْ هِوایِ شِهْ دوُسْتْ
شماره ۱۲ - اَمیرْ گِنِهْ تِهْ عِشْقْ هَکِرْدِهْ مِرِهْ مَسْتْ
شماره ۱۷ - بِلْبِلْ صِفِتْ بَدیمهً هِواٰی تِهْ رُخْ
شماره ۳۷ - امیر گِنِهْ: مِهْ دِلْرِهْ بَوِردی، بازآرْ
شماره ۷۸ - آشفتهی اون موی افشون بَووئمْ
شماره ۸۰ - سوداییِ لَعلِ بَدخْشون بَووئمْ
شماره ۹۹ - امیر گنه: چی کالهْ رَحْمْ دارمه یارونْ!