شماره ۴۵۶ - میکنم در بوستان با عندلیبان شیونی
شماره ۳۳ - از چاک دلم خنده غمآلود برآید
شماره ۶۱ - یک قوم، امیدوار از روز نخست
شماره ۱۸۰ - خون شد جگر امشبم ز نادیدن صبح
شماره ۲۴۲ - ای عشق، ترا کس به نشان نشناسد
شماره ۳۱۱ - دل را به دعای تو صد امید بود
شماره ۴۱۱ - قدسی ز تو در قید حجاب است هنوز
شماره ۵۱۶ - در عشق تو دل به شرم خواهد بودن
شماره ۵۲۹ - باشد ز تو دوستتر به تو چرخ برین
شماره ۵۸۸ - گر دونان را دست عطا میبودی
شمارهٔ ۳۰ - در وصف ناتوانی و بیماری
مناجات ۱۰۷ - الهی چون سگ را در این درگاه بار است و سنگر او دیدار است عبدالله را با نا امیدی چ
شماره ۱۰۹ - بی توقف من از این شهر به در خواهم رفت
شماره ۳۰۶ - آهنین جانی مرا کز غصه تابی میدهد
شماره ۳۷۰ - جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذرد
شماره ۴۰۳ - دل ز داروخانه دردت دواه دارد امید
شماره ۴۷۷ - کدام ناز و تنعم به ذوق آن برسد
شماره ۴۹۹ - ما بساط نیکنامی باز طی خواهیم کرد
شماره ۴۰ - وقت است که استان زمان زرگر منی
شماره ۷۰ - در شهرت ریا شد عمرم تمام نیمی