شماره ۸۵۲ - به حسرت گفت با صیاد خون آغشته نخجیری
شماره ۹۰۳ - ناله ام را در دلش تأثیر بودی کاشکی
شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیبایی
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
شماره ۱۶۸ - نخل مرا شکوفهٔ صبح امید شد
بخش ۶ - حکایت
بخش ۲۱ - در فصل خطاب و خاتمهٔ کتاب گوید
شماره ۴۲ - مردم من و محبّت تو در دلم هنوز
شماره ۳۳ - هان ای معلم تا کی باکراه
بخش ۱۶ - ایضا
شماره ۱۰۱ - من نشنیدم که خط بر آب نویسند
شماره ۲۱۷ - که می برد به سوی دوستان سلام غریبان
شماره ۲۶۲ - بکوش تا دل آزرده ای به دست آری
شماره ۱۹۹ - به هر کجا که روی باشدت خدا حافظ
شماره ۲۴۶ - گر در این ظلمت چراغی پیش پا میداشتم
شماره ۱۰ - هر کس که بعهد وفا نکند
شماره ۶۰ - مست صهبای تو در هر گذری نیست که نیست
شماره ۶۵ - مژدۀ باد زندان را قاصد صبا آمد
شماره ۷۴ - گر پریچهره مه پیکر من باز آید
بخش ۵۶ - آمدن رام در کوه رک مونک