شماره ۹ - پیکان نگار را دل ما هدف است
شماره ۹۶ - چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر
شماره ۱۴۲ - لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است
شماره ۲۸۷ - کارم ز نارسیدن کشتی به جان رسید
شماره ۳۴۷ - بس که از چشم تر ما آستین نمناک شد
شماره ۳۶۷ - مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند
شماره ۳۷۲ - به امیدی که چو طفل نگهم بازآیی
شماره ۳۹۰ - دل داده ام به یار، ببینم چه می شود
شماره ۴۰۸ - چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند
شماره ۵۴۲ - ظلمت شام غم از نور سحر می بینم
شماره ۷۱۴ - از گل غمها به رنگ غنچه پژمرده است
شماره ۱۰۳ - دل در آن زلف پریشان رسد و بنشیند
شماره ۱۵۳ - چمن پیرای صبحم کیمیای خاروخس دارم
شماره ۱۹۱ - یاد آن روزی که در میخانه ساغر میزدیم
شماره ۱۹۸ - سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم
شماره ۲۰۸ - ره گر اینست درین بادیه گمراهی به
شمارهٔ ۱۴ - اخوانیه
شماره ۷ - در ناصیهام نقش مرادست غریب
شماره ۸۰ - چون در جگرت ناوک غمبند شود
شماره ۶۰ - چمن پیرای صبحم کیمیای خار و خس دارم