شمارهٔ ۶۲ - فی مرثیة ابنه لمّا هلک بالغرق
شمارهٔ ۵۶ - وله ایضا
شمارهٔ ۷۲ - دل زار
شماره ۱۰۵۳ - خوش است بر لبِ قلزم نشسته در باکو
شماره ۸۰ - بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست
شماره ۴۲۵ - ..............................
شماره ۴۴۵ - تا چند از پی دل شیدا رود کسی
شماره ۳۴۳ - خود نامه مژده گر گشایی چه شود؟
شماره ۴۱۴ - شبهای دراز رفت و خوابی نه هنوز
شماره ۵۱۷ - از نامه رسی پیش، چه خواهد بودن
شماره ۵۴۳ - مشتاق جمال را چه بیگاه و چه گاه
شماره ۳۱۳ - از لیش هر گه که خواهم کام دشنام دهد
شماره ۴۰۳ - دل ز داروخانه دردت دواه دارد امید
شمارهٔ ۹ - و برای او علیه الرحمه
شماره ۶۱۱ - بار بیرون نشد ز خانه هنوز
شماره ۱۲۳ - وداع بار و دیارم چو بگذرد به خیال
شماره ۴۶۰ - شبی که سروِ تو شمع مزار من گردد
شماره ۵۴۸ - صبح از اثر چغانه برخیز
شماره ۸۶۰ - ای خستهٔ بی قرار چونی؟
شماره ۱۶۸ - نخل مرا شکوفهٔ صبح امید شد