شماره ۳۳ - امّید وعدههای تو نو میکند مرا
شماره ۸۷ - نداری غم، دلم گر از تو ناخشنود میگردد
شماره ۱۱۳ - جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد
شماره ۱۱۶ - آن نیست که دل به جا نشیند
شماره ۲۰۳ - مردم و جان به غم یار نهانی مشتاق
شماره ۲۲۱ - چون نظر در خواب بر خورشید رخسارش کنم
شماره ۲۳۲ - ز بزمش با چنین خواری، نخواهم زود برخیزم
شماره ۲۸۵ - زود از بزم تو برخیزم چو یار من شوی
شماره ۲۹۸ - شب مژده وصال شنیدم، نیامدی
شماره ۲۵۰ - نیامدی که مبادا بمیرم از شادی
شماره ۳۴۰ - پیغام نگار ما نیامد
شماره ۳۶۷ - مرا به نسبت آدم، زمانه خوار کند
شماره ۴۰۷ - همچو کاغذ می شود چشمم سفید از انتظار
شماره ۴۰۸ - چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند
شماره ۱۰۳ - دل در آن زلف پریشان رسد و بنشیند
شماره ۱۳۹ - از خون کشتگان شکفد لالهزار عشق
شماره ۸۱ - ز خود کنار همه عمر میتوان کردن
بخش ۷۱ - اگر به جانب غربت کشد دلم شاید
شماره ۶۸ - پیش بینان همه گفتند کسی می آید
شماره ۲۲۳ - گوهر گلهْ دیمْ بنّه ته هماسّه لوئه