شمارهٔ ۲۰ - قطعه تقاضائی بره
غزل ۳۸ - قرار می برد از خلق آه و زاری ما
غزل ۴۰۷ - نبود عجب که باشد سرگشته صدهزارش
شمارهٔ ۶۰ - برد نشابوری
شماره ۷۹ - خوش آن دمید که در دام روزگار نسوخت
شماره ۱۶۸ - چو باشم سر بزانو مانده شب در فکر یار خود
شماره ۳۳۵ - ببستر افتم و مردن کنم بهانه ی خویش
شماره ۴۳۶ - کجاست دل که به شبهای تار گشت کنم
شماره ۱۱۸ - باز بالا بنمودی و بلا خواهد شد
شماره ۱۰۲۹ - دلم بهرزه بسودای خام افتاده
شماره ۱۵۲ - هنوزم از هوس عشق، خارخاری هست
شماره ۲۵۲ - سوختن از تب سوزان محبت تابی ست
شماره ۳۶۹ - می دو ساله به لب های یار من نرسد
شماره ۵۲۷ - لاله ای هرجا که بیند، داغ ما روشن شود
شماره ۶۱۹ - در عشق، دل چه ناله ی مستانه می کشد
شماره ۸۹۲ - گل شود گر پنجه ی من، زر نمی دارد نگاه
شماره ۱۷۸ - آرامم از خط تو رمیدن گرفته است
شماره ۸۲۹ - ما را بود ز خون جگر لاله رنگ چشم
شماره ۶۰۷ - قاصد رسید و بوی خوشی باز میرسد
شماره ۶۳۳ - در ره دوست که باشد؟ که جفایی نکشد