شماره ۱۵۰ - نشان من چو بتان از ستیز میجویند
شماره ۱۵۴ - ... اهی چنین باشد
شماره ۱۷۰ - حیف خوبان کاینچنین میخواره و هر جا روند
شماره ۲۴۱ - بر خویش نهد تهمت غمخوارگی من
شماره ۲۶۶ - زاهدا، به ز تو آن رند شرابآلوده
در هجو جهانگیر گیلانی که امیرالامراء خان احمد میرزا بود،گفته
ترجیع فیالهجو
شماره ۸ - به مجلس تا نگردد شرمسار از عهد خود با من
شماره ۱۵ - زین دودمان ندیدیم خونگرمی شراری
شماره ۸۱ - ناصح از پند تو بیزارم، چه می گویی مرا
شماره ۹۷ - گوش ارباب کرم در عهد ما می گشت کر
شماره ۱۵۰ - ساقی دوران عبث چیده ست نه مینا قطار
شماره ۲۲۶ - بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان
شماره ۴۳۴ - پاکرو در خاک هندستان، همین آب است و بس
شماره ۵۰۱ - نهان شد صافی ام ز آمیزش ناصاف این مجلس
شماره ۵۹۳ - باشد اگر امید اثر با گریستن
شماره ۶۷۳ - چشم پرخون و نگردید دل ما خالی
شماره ۷۱۶ - از نیک و بد کشیدیم، آزار آشنایی
شماره ۷۲۱ - نه تلاش سیر گلشن، نه سر کنار جویی
شماره ۷۵۳ - بس که گشته شیوه اسلامیان حق دشمنی