شمارهٔ ۱۰۰ - عشق و عاشقی
شمارهٔ ۶ - شراب جهل
شمارهٔ ۴۷ - ایام شاعری
شمارهٔ ۵۳ - گوییا
شمارهٔ ۷۰ - عجب آید مرا
شماره ۶ - تا، به کی گرم کنی رخش قضا جولان را
شماره ۱۶ - چون مدعی از سر ننهی این من و ما را
شماره ۲۰ - الایا ایها الساقی دع الدنیا و ما فیها
شماره ۲۸ - طالع به صبحدم شود، ار با تو آفتاب
شماره ۲۹ - ز چشم ساقی و تاب شراب و بانگ رباب
شماره ۳۴ - دهر است پر از فتنه و شهر است پرآشوب
شماره ۵۵ - معدوم گشت انصاف منسوخ شد مروت
شماره ۸۴ - مه من تنگتر از پسته خندان دهان دارد
شماره ۱۰۵ - دو، روز مطرب و ساقی گر اتفاق کنند
شماره ۱۰۹ - هیچ ملکی به شرف کشور ایران نشود
شماره ۱۱۴ - عمر عزم بیوفایی میکند
شماره ۱۲۵ - اگرچه رشته مشروطه را سری است دراز
شماره ۱۲۹ - ما را نبود شکوه ز آلمان گله از روس
شماره ۱۵۱ - سنجند اگر قدرت حسنت به ترازو
شماره ۱۷ - صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را