الا ای کشته نامحرمی چند
مگو با من خدای ما چنین کرد
ترا با خرقه و عمامه کاری
سجودیوری دارا و جم را
اگر اینب و جاهی از فرنگ است
فرنگی را دلی زیر نگین نیست
به افرنگی بتان خود را سپردی
غزل ۱ - آیینه بر خاک زد صنع یکتا
غزل ۱۱ - به دعوت هم کسی را کس نمیگوید بیا اینجا
غزل ۳۰ - نشد دراین درسگاه عبرت بهفهم چندین رساله پیدا
غزل ۵۵ - درین وادی چسان آرام باشدکارونها را
غزل ۷۰ - به خیال آن عرق جبین زفغان علم نزدی چرا
غزل ۹۳ - چهامکان است فردا عرض شوخی ناتوانش را
غزل ۱۰۶ - گریک نفس آیینهکنی نقش قدم را
غزل ۱۳۱ - به عجزیکه داری قویکن میان را
غزل ۱۳۴ - عبث تعلیم آگاهی مکن افسرده طبعان را
غزل ۱۶۷ - ندیدم مهربان دلهای از انصاف خالی را
غزل ۱۷۴ - اثر دور است ازین یاران حقوق آشنایی را
غزل ۱۹۶ - چون سروکلفتی چند پیچیدهاند بر ما
غزل ۲۴۲ - پر تشنه است حرص فضولیکمین ما