موسیولینن و قیصر ولیم
خرابات فرنگ
بر عقل فلک پیما ترکانه شبیخون به
درین محفل که کار او گذشت از باده و ساقی
ز هر نقشی که دل از دیده گیرد پاک میآیم
بر جهان دل من تاختنش را نگرید
خاور که آسمان بکمند خیال اوست
غلام زنده دلانم که عاشق سره اند
عرب که باز دهد محفل شبانه کجاست
ای غنچه خوابیده چو نرگس نگران خیز
ز رسم و راه شریعت نکرده ام تحقیق
خودی را مردم آمیزی دلیل نارسائی ها
گذر از آنکه ندیدست و جز خبر ندهد
ترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ است
بندگی نامه
مذهب غلامان
طاسین مسیح
دین و وطن
شرق و غرب
ارض ملک خداست