غزل ۵۳۴ - ای غرهٔ اقبال سرانجام تو شوم است
غزل ۵۴۶ - زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است
غزل ۵۶۴ - سیر بهار این باغ از ما تمیز‌‌خواه است
غزل ۵۶۸ - هرکجا وحشتی از آتشم افروخته است
غزل ۵۷۰ - برروی ما چوصبح نه‌رنگی شکسته است
غزل ۵۹۱ - موج هرجا، در جمعیت‌گوهر زده است
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ - در مدح مقرب‌الخاقان معتمدالدوله منوچهرخان گوید
حکایت ۲۵ - یکی را از مشایخ شام پرسیدند از حقیقتِ تصوّف
حکایت ۳۸ - فقیهی پدر را گفت: هیچ از این سخنانِ رنگینِ دلاویزِ متکلّمان در من اثر نمی‌کند
حکایت ۲۵ - ابلهی را دیدم سَمین، خِلعتی ثَمین در بر و مَرْکَبی تازی در زیر
شماره ۱۰۴ - شاه از بهر دفع ستمکاران است و شحنه برای خونخواران
شعر و غزل
درد ِ پیری
شماره ۳ - جهان جای به تلخی است ، تهی بهر و پر دخت
غزل ۶۲۹ - نقاش ازل تا کمر مو کمران بست
غزل ۶۳۰ - همت چه برفرازد از شرم فقر ما دست
غزل ۶۳۸ - دل ز اوهام غبارآلودست
غزل ۶۴۵ - هوس دل را شکست اعتبارست
غزل ۶۹۸ - دل از ندامت هستی، مکدر ا‌فتاده‌ست
غزل ۷۱۰ - زین دو شرر داغ دل هستی ما عبرتیست
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
