شماره ۵۷ - ما را لب لعل فام می باید، نیست
شماره ۶۰ - از خصمی مردمان مرا حال نکوست
شماره ۶۲ - دیوانه دلم، یارِِ دل آسایی نیست
شماره ۶۷ - دیشب طربی بر دل غمناکم ریخت
شماره ۶۹ - از حوصلهٔ صبر، غمت بیرون است
شماره ۷۳ - اندوه جهان و شادمانی همه هیچ
شماره ۷۵ - در دهر دنی که هست شیرینش تلخ
شماره ۸۴ - پیوسته دی و تموز دم سردی کرد
شماره ۸۸ - عالی گهران و خوش عیاران رفتند
شماره ۹۲ - نزدیک بود ز لب هوا بردارد
شماره ۱۱۱ - در ماتم تو شیون دلهاست بلند
شماره ۱۱۲ - در ماتم تو، ملک و ملک شیون کرد
شماره ۱۳۶ - تا چند ز اشک بر رخم رنگ آید
شماره ۱۵۲ - بر لب قدحی بعد هلاکم بگذار
شماره ۱۵۳ - در هجر حزین، از غم جانکاه بمیر
شماره ۱۵۸ - بس بوالعجب است زیر این چرخ اثیر
شماره ۱۶۳ - از خصمی روزگار بی مهر و تمیز
شماره ۱۷۱ - این خرقهٔ پر زرق و ردای سالوس
شماره ۱۸۷ - اندوه چو بیش شد گرفتم کم دل
شماره ۱۹۲ - رخ، تازه به اشک ارغوانی دارم