شماره ۲۷۵ - ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم
شماره ۲۸۰ - دل و جان نژند را مانم
شماره ۲۸۲ - خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟
شماره ۲۸۸ - زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ من
شماره ۲۸۹ - نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من
شماره ۲۹۲ - لخت دل با سینه از اشک مدام آمد برون
شماره ۳۰۰ - افسرده ایم، جام می خوشگوار کو؟
شماره ۳۰۷ - دل از وفا به خاطر جانان گران شده
شماره ۳۰۹ - ای دل به زیر خاک تپیدن چه فایده؟
شماره ۳۱۸ - غم دل با تو زان گوبم،که دانم شاد می گردی
شماره ۳۲۰ - گذشت آن دور کز ساغر، کند یاری مرا یاری
شماره ۳۲۷ - نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟
شماره ۳۳۰ - نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی
شماره ۳۳۱ - دارم گل زخمی به جگر تازه و تر، های
شماره ۳۳۹ - بستم چو دل به مهر تو، نامهربان شدی
شماره ۳۴۴ - ای ناله، چند در غم دل دردسر دهی؟
شماره ۳۴۶ - نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی
شماره ۱ - أین القدود الّتی کالبان فی رشق
شماره ۳ - کفی الدهر برداً لارتعاد مفاصلی
بخش ۴ - در تحسر فرقت رفتگان و تذکر حال گذشتگان گوید