شماره ۲۱۰ - تدبیر به کار من چه خواهد کردن؟
شماره ۲۱۱ - وبرانی عشق، باشد آباد شدن
شماره ۲۱۵ - گر قدر به روستا نمی دارندم
شماره ۲۲۱ - ای دیدهٔ زار من چه خواهی کردن؟
شماره ۲۲۳ - یاران عزیز و نور بینایی من
شماره ۲۳۰ - ای دُرّ یتیم، دیده دریا از تو
شماره ۲۴۰ - رفتند ز بزم، میگساران ساقی
شماره ۱ - بر رخ چه درگشاید، بیگانهٔ وفا را
شماره ۲ - آوارهٔ عالم، نگهی، ساخته ما را
شماره ۷ - رفت آنکه دل به محنت، آسوده بود ما را
شماره ۲۵ - هجوم گریهٔ تلخ و خروش ناله های من
شماره ۳۰ - قامت شدهست خم، من دیرینه سال را
شماره ۴۵ - جام عتاب داده ای، غمزه کینه خواه را
شماره ۵۶ - غم دل از می و مطرب مرا فزود اینجا
شماره ۵۸ - ترانه کرد صریر نیم، دراز اینجا
شماره ۶۰ - هرزه دراست در رهش، سینه چاک چاک ما
شماره ۶۴ - ندید از گرد راهش، دیده هرگز سرمه واری را
شماره ۶۶ - خاک آسوده، چو سیماب شد ازگریهٔ ما
شماره ۷۷ - افروخت بخت تیره، ز اشک مدام ما
شماره ۱۰۷ - ایّام غمم، مرا بهار است