اندوه

حزین لاهیجی غزلیات شماره ۵۶۸ - باید از نالهءجانکاه عصا دارد پیش حزین لاهیجی غزلیات شماره ۵۷۸ - بود یارم غم دیرینهء خویش حزین لاهیجی غزلیات شماره ۵۹۵ - زندگی در جمع سامان رفت، حیف حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۰۳ - تا شد سر غم گرم به طوفان من از اشک حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۰۴ - جاری چو به یاد رخ جانان شودم اشک حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۰۵ - هندوستان غربت بادا به ما مبارک حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۰۶ - بر سر زدیم لالهٔ داغی به جای گل حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۴۱ - معنی کناره گیرد اگر از میان روم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۴۴ - به پای خم اگر یکبار طالع بار می دادم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۵۳ - جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۵۹ - خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۶۲ - طرفی که من ز پهلوی دلدار بسته ام حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۶۶ - به این بی طاقتی یارب به دنبال که می گریم؟ حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۶۷ - نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۸۳ - چقدر حوصله باید که گداز آموزم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۸۹ - هست چو شبنم از خودی، ننگ حجاب بر سرم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۹۰ - در غمت ترک گفتگو کردم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۶۹۷ - دو روزی کز قضا بایست با این کاروان باشم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۷۰۶ - من روشن روان غافل به زندان بدن رفتم حزین لاهیجی غزلیات شماره ۷۰۸ - چه پروا توشهٔ واماندگی چون در کمر دارم