غزل ۲۲۱ - بس که من دل را به دام عشق خوبان بستهام
شمارهٔ ۱۷۵ - در مرثیهٔ قدوة الحکماء کافیالدین عم خویش
رباعی ۱۵۳ - گر شهره شوی به شهر شرالناسی
رباعی ۶۰۵ - از مردم صدرنگ سیه پوشی به
دوبیتی ۱۲۸ - به غیر ته دگر یاری ندیرم
رباعی ۴۵ - بر هیچ کسم نه مهر مانده است نه کین
شماره ۴۴۰ - بر آفتاب حوادث بسوزم اولیتر
تکبیت ۱۴۳ - پیری مرا به گوشهٔ عزلت دلیل شد
تکبیت ۱۰۸۱ - چشم گشایش از خلق، نبود به هیچ بابم
شماره ۲۰ - از مال جهان جز جگری ریشم نیست
رباعی ۱۹ - در گوشهٔ انزوا خزیدن خوش تر
چو دیدم جوهرئینهٔ خویش
غزل ۳۱ - برآن سرمکه ز دامن برونکشم پا را
غزل ۲۰۱ - چون صبح مجو طاقت آزارکس از ما
غزل ۱۰۵۱ - گرشوق به راهت قدمی پیش برآرد
غزل ۱۹۰۵ - رفت مرآت دل از کلفت آفاق به رنگ
غزل ۱۹۲۱ - به رنگی یأس جوشیدهست با دل
غزل ۲۶۱۳ - به غبار این بیابان نه نشان پا نشسته
غزل ۴۰۹ - به عمرها ننهم پا برون ز خانهٔ خویش
غزل ۴۲۳ - تنها نشین گوشهٔ غمخانهٔ خودیم