بخش ۱۱۱ - حیران شدن سیتا در بیابان و سراسیمه شدن او و با گریه و زاری در آمدن
غزل ۲۴۴ - بغیر از می کسی از عهده غم بر نمی آید
غزل ۴۳۸ - تا زخواب مستی غفلت سری برداشتم
شماره ٧۴۵ - بینوائی و حفظ ناموسم
شماره ٧۵۵ - دی یکی گفت کابن یمین
شماره ۲۳ - نمی کشد به چمن، طبع پرغرور مرا
شماره ۳۰۶ - دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است
شماره ۵۵۶ - من این دردی که دارم چاره اش آن سیمتن باشد
شماره ۷۹۰ - ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم
شماره ۸۶۴ - هرگز گلی نچید دل من ز باغ کس
شماره ۱۴۴ - برخاست میان بسته دلم چابک و چست
شماره ۴۶۶ - از بسکه زناکسان پریشان شده ام
شماره ۲۰۸ - تیغ از نیام بیهده بیرون نکرده کس
شماره ۵۰۹ - عزلت گزیده ایم به عزت رسیده ایم
بخش ۱۷ - قصر ساختن مه رویان خسرو برای شیرین و نشستن شیرین در قصر
شماره ۱۰۸ - هر گل که پس از مردنم از خاک بر آمد
شماره ۹۷ - گل رفت وداع گل ز جان باید کرد
شماره ۲۹ - من بغم خو کرده ام جز غم نمی باید مرا
شماره ۲۱۳ - چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوس
شماره ۳۱۷ - عهد کردم که دیگر بیهده کاری نکنم