شماره ۴۰۲ - چشم مستت همه مردم کشد از بی باکی
شماره ۴۱۳ - حال طوفان زدگان هیچ نپرسید کسی
شماره ۵۱۵ - چشم و دل پاس خیالش را به نوبت داشتند
شماره ۶۹ - سر آشفته بختم تا به کی بر خویشتن خندد
شماره ۹ - به زیر خاک فصیحی به چشم گریان رفت
شماره ۲۰۳ - یکی مَستهْ چشْ دیمه امروزْ چونْ آسی
بر سر قایقش
قصيده برای انسانِ ماهِ بهمن
پُل ِ اللهوردیخان
خطابهی آسان، در اميد
از آبها به بعد
مرثیه
کتیبه
شکار (یک منظومه)
دیگر زمین تهی نیست
غبار آبی
درخت و پولاد
نمی خواهم بمیرم
بامداد
شماره ۷ - نیست جهان جز همین که با تو بگویم