انسان

صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۷۲ - روی شکفته شاهد جان فسرده است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۵۹ - از چشم ما سرشک فشاندن کمال نیست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۰۹۳ - نتوان به دستگیری اخوان ز راه رفت صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۳۷ - پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۵۵۷ - گر جلا آیینه های تیره را نم می کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۴۳ - ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۸۵۵ - کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می گردد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۳۵ - ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۶۴ - خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۸۶ - گردنکشی به سرو سرافراز می رسد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۱۴۹ - گوش از برای نغمه تر آفریده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۱۰ - در موج خیز غم دل آزاد نشکند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۷۷ - دل روشن از ریاضت بسیار می شود صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۳۱۰ - مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۷۹ - سفر گزین که سخن در وطن غریب نگردد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۴۹۲ - دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآید صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۱۳ - می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۶۷ - چین پیشانی ما شد مه عید آخر کار صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۰۵ - از کفر توان رستن ای یار به آمیزش صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۱۳۱ - ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع