غزل ۹۳ - چه لطف بود که ناگاه رشحه ی قلمت
غزل ۳۱۵۹ - زندگانی مجلس سامی
غزل ۳۲۰۶ - اضحکنی بنظرة، قلت له فهٰکذی
غزل ۲۸۲ - دلم بردی نگارا وارمیدی
در معذرت و فروتنی خود و تاریخ کتاب
شمارهٔ ۵۴ - این قطعه را به دوست خود شیخ نور الدین فرزند شیخ محمود نوشت
بخش ۲ - پایان سرودن مثنویهای خمسه
شمارهٔ ۳۳۲ - در نقدی که یکی از امرا در مرثیهٔ سیدابوطالب نعمه بدو کرده بود گوید
بخش ۷۳ - عذر خواستن مادر اسکندر حکیمان را
شماره ۲۶۶ - این منم یافته مقصود و مراد دل خویش
شمارهٔ ۱۳۲ - ایضا له
شمارهٔ ۲۴۷ - ایضا له
شماره ۴ - ز دولت تو مرا دست داده بود دمی
شمارهٔ ۵۳ - خطاب به میرزا بزرگ نوری وزیر نواب
شمارهٔ ١١٢ - قصیده در مدح فاضل اوحد حکیم الدین
شماره ٨۵٩ - کریما وعده ئی دادی چنانم
شماره ۵۷ - ای اهل سخن از کرمت شکرگزار
شماره ۳۸ - چو دولت قدم کرده از سررسیدم
شمارهٔ ۳۸ - در جواب تاج الدین محمد سفری گفت بر بدیهه
شماره ۵۱ - تا خاتم فیروزه مرا یار فرستاد