شماره ۲۳۷ - تا عهد وصال گنج عشقت بستم
شماره ۲۹۳ - چون جزر اصم گوش طبیب دوران
شماره ۲۹۶ - گر تیغ غمش ز جان کشد کینه من
شماره ۳۰۶ - ای دیده زکات گیر نظاره تو
سؤال میرداماد از شیخ بهایی
شماره ۲ - شستند به می خرقه ی آلوده ی ما را
شماره ۵ - ترک عقل ذوفنون کردیم ما
شماره ۲۷ - شاهدی کاهل نظر عشق جمالش دارند
شماره ۳۳ - دلا بموسم گل باده نوش و خندان باش
شماره ۳۷ - روی نیاورد به من یار که معیوب و بدم
شماره ۴۲ - ما کعبه بجز کوی خرابات نکردیم
شماره ۴۵ - من بملک دل شهنشه بودهام تا بودهام
شماره ۳ - ما را نبود جز بتو امید مراعات
شماره ۹ - به سیزده از رجب آن بیقرین
شماره ۱۱ - جهل بر هم کتاب عقل و دفترای طولانی
شماره ۴ - خواهم ایدل محو دیدارت کنم
شماره ۹ - از حق چون بنای ملک در تنظیم است
شماره ۲۵ - صوفی که فکند از تن و سرخرقه و تاج
شماره ۳۵ - یغمای نگاه بین که آن دلبر شوخ
شماره ۵۱ - زاهد که مواعظش بجز نیش نبود