شماره ۹۹۵ - گر هیچ میتوانی ای دل گزارشی کن
شمارهٔ ۴۱ - وله ایضاً فیه
شماره ۳۶۹ - بی رنج سفر، کس به مقامی نرسید
شماره ۷۰۰ - به دست آمد مرا تا زلف او، تدبیرها کردم
شماره ۱۶ - باغ و بهار سازد، جیب و کنار خود را
شماره ۱۵۰ - آن قدر کرد تپیدن که به آرام رساند
شماره ۱۲۰ - یک لحظه درد عشق تو از دل نمی شود
غزل ۵۶۱ - دلگشائی نبود آنچه ز صحرا یابی
شماره ٣۵٩ - مرا از هر چه در عالم هنر هست
شمارهٔ ۱۲۵ - طلب الآخرة
شماره ۱۸ - غوّاصان را اگرچه بیمی نبود
شماره ۱۰۲۵ - رفتیم ز بس با دل پر شور در این راه
شماره ۱۰۳ - عشق جانکاه را ز دستت ندهی
شماره ۹۱۲ - صد تلخ دهان میگزد از غصه لب خویش
شماره ۴۶۹ - چل سال بوادی طلب افتادم
شمارهٔ ۷۱ - فقر شاعر
شماره ۳۹۰ - هر دم ز گریه فیض نوی می توان گرفت
شماره ۱۹ - گر چه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست
شماره ۲۹۶ - شنیدم تشنهای جویای آبی
شمارهٔ ۱۰۲ - به احمد صفائی نگاشته