غزل ۲۷۷ - دو هفته رفت که ننواختی به نیم نگاهم
غزل ۲۸۹ - خوشست آن مه به اغیار آزمودم
غزل ۳۰۳ - برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم
غزل ۳۰۴ - مدتی شد کز گلستانی جدا افتادهام
غزل ۳۰۵ - صبرم نماند و نیست دگر تاب فرقتم
غزل ۳۲۶ - من اگر این بار رفتم، رفتم آزارم مکن
غزل ۳۵۲ - گر چه کردم ذوقها از آشناییهای او
غزل ۳۵۵ - شد بیحساب کشور جانها خراب از او
غزل ۳۷۲ - آخر ای بیگانه خو ناآشنایی اینهمه
غزل ۳۹۲ - چو پیش نقش شیرین کوهکن عرض بلا کردی
رباعی ۸ - پیوستن دوستان به هم آسان است
رباعی ۴۰ - آهنگ سفر میکند آن ماه عذار
بیتابی ناظر از شعلهٔ جدایی و اضطراب نمودن از داغ بینوایی و خویشتن را بر مشق جنون داشتن و شرح درون خویش بر چهرهٔ معلم نگاشتن
گفتار در آغاز داستان و چگونگی عشق
گفتار در بیرون آمدن شیرین از مشکوی خسرو
در حکایت گفتگوی آن بیخبر از مقامات عشق با مجنون و جواب دادن مجنون
شماره ۵ - ای با عدوی ما گذرنده ز کوی ما
قصیدهٔ شمارهٔ ۴ - در مدح خواجهٔ جلیل عبد الرزاق بن احمد بن حسن میمندی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی
غزل ۶۹ - خاکی دلم که در لب آن نازنین گریخت