غزل ۸۹ - دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبود
غزل ۱۳۸ - دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسد
غزل ۱۴۷ - مکن کز چشم من بر خاک سیل آتشین خیزد
غزل ۱۷۷ - آباد بر آن شب که شب وصلت ما بود
غزل ۱۹۶ - آن خال جو سنگش ببین، آن روی گندمگون نگر
غزل ۲۲۴ - از هستی خود که یاد دارم
غزل ۲۲۸ - خون دلم مخور که غمان تو میخورم
غزل ۲۲۹ - ما از عراق جان غم آلود میبریم
غزل ۲۵۵ - خوش خوش از عشق تو جانی میکنم
غزل ۲۸۷ - روی است بنامیزد یا ماه تمام است آن
غزل ۳۰۴ - افدی بنفس من بدت فیالمهد عنی غافله
غزل ۳۰۷ - در دستت اوفتادم چون مرغ پر بریده
غزل ۳۶۱ - صید توام فکندی و در خون گذاشتی
غزل ۳۸۳ - یک زبان داری و صد عشوهگری
شمارهٔ ۳۷ - در مرثیهٔ سپهبد کیالواشیر
شمارهٔ ۱۳۶ - در رثاء خانوادهٔ خود
شماره ۸۲ - تا یار عنان به باد و کشتی داده است
شماره ۱۲۶ - جانان شد و دل به دست هجرانم داد
شماره ۲۴۹ - گفتی بروم، مرو به غم منشانم
شماره ۲۸۲ - ای راحت سینه، سینه رنجور از تو