شماره ۳۲ - به پیری عشق سازد شوختر طبع جوانم را
شماره ۴۷ - به پیری می کشیم آسوده، بار زندگانی را
بخش ۹ - نخل بندی چمن بیان به تعریف بهار جان که فصل کامرانی ست و بهار جان که موسم گل افشانی
باب نهم: اندر ترتیب پیری و جوانی
غزل ۴۵۷ - بار ناموسی نداریم از پی دل می رویم
شماره ١۵٢ - گر چو سندان بود ترا دندان
شماره ۶۵۴ - بتعییر دی گفت با من یکی
شماره ۳۶۸ - هر چند که پیریم و ضعیفیم و نزار
بخش ۹۲ - آمدن ارهنگ به پای حصار سیستان و بیرون آمدن زال زر گوید
شماره ۴۲۹ - ساقیا باده که ایام طرب میآید
شماره ۲۵۰ - حاصل سوختگان در ره برق خطر است
شماره ۸۷۶ - ز عمر رفته چه نقصان به کامرانی من
شماره ۱۳۰ - نمی دانم چرا با من به حکم بدگمانی ها
شماره ۲۲۱ - دل ز غم تا کی کند فریاد، خاموشی خوش است
شماره ۲۵۴ - پیری خزان تازه بهار جوانی است
شماره ۱۰۲۵ - عمریست کز عشق بتان این شور و مستی میکنم
شماره ۱۳۰۳ - تا دست بر اسباب سلامت نفشانی
شماره ۲۵ - مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
شماره ۵۵۸ - ما را همه دم هوای یاریست ز نو
شماره ۲۶۳ - نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می خورد