جوانی

ادیب صابر قطعات شماره ۳۱ - پیری ز وجود من برون برد نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۶۰ - خانه در کوی مغان کردم خراب نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۱۸۹ - پیران که دقع قبض طباشیر برده اند نظیری نیشابوری غزلیات شماره ۵۴۸ - شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۶ - به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۹۷ - به پیری آنچنان گردیده ام از ناتوانیها واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۲۵ - پیری آمد، نه جوانیست دگر از ما خوش واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۴۹ - پیری آمد روشنی از چشم گریان رفت حیف! واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۱۲ - بر من کند از بس غم عشق تو گرانی واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۱۳ - بکام خویش، نچیدم گلی ز باغ جوانی واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۱۵ - ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا نظام قاری غزلیات شمارهٔ ۸۸ - خواجه حافظ فرماید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۴۰۶ - هر کجا حرف لب آن یار جانی می‌رود فیاض لاهیجی قصاید شمارهٔ ۴۷ - در مدح شاه‌عباس دوم لبیبی قطعات و قصاید به جا مانده شمارهٔ ۳ - دو بیت منقول در ترجمان البلاغه طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۳۱۵ - کندن دل زان جوان، آسایش این پیر شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۵ - جوانی ام به جفا رفت و موسم پیری ست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۴۵ - گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۶۸۵ - بکش ساغر پیاپی تا به رنگ ارغوان باشی ملا هادی سبزواری غزلیات غزل ۱۸۰ - شدم پیر از فراق نوجوانی