شمارهٔ ۱۳۱ - پوست جلاب
شمارهٔ ۲۹۵ - کرنایی
شماره ۱۸۳ - جهانیان دگر از جنک احتراز کنید
شماره ۳۴۸ - خوانند گر چه خلق جهان اصفهانیم
شمارهٔ ۳۷ - سیرچمن
شماره ۱۹ - ای دوست ز لطف خویش کن خرسندم
شماره ۷ - نوروز تو سعد باد و فرخّ، بهروز
شماره ۱۲۲ - یک دوست در ایران نماند از بهر این غربت زده
شماره ۱۵۳ - شادمانی با دلم بیگانه و غم دشمن است
بخش ۶۵ - دو یار همدم و یک شیشه ای ز باده صاف
بخش ۶۶ - چو بیابی به دهر یار خلف
شماره ۲۰ - الایا ایها الساقی دع الدنیا و ما فیها
بخش ۵۳ - کلمات که بر دیوار کاخ افریدون نبشته است
شماره ۸ - زَنْگی دیمه گرد گله باغ بزو تخت
شماره ۵۵ - مِهْ تِکْ دَکِتِهْ اَمْشُو دَئیره وارِشْ
شماره ۱۰۷ - ته دِگیسُوونْ مشکِ پتییه یارون!
شماره ۱۷۹ - امیر گنه: دوستْ کانِ نواته لو، ته
شماره ۱۸۹ - امیر گنه: مه دردِ دِل دوا، تِهْ
شماره ۲۵۰ - زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
شماره ۲۶۸ - امیر گنه: هر کَسْ به دَنی دَوُویی