رباعی ۱۴۸ - افضل درِ دل می زنی، آخر دل کو؟
رباعی ۱۵۱ - ای دل به چه غم خوردنت آمد پیشه
رباعی ۱۸۱ - رفتم به سر تربت محمود غنی
شمارهٔ ۴۳ - غم
شمارهٔ ۴۴ - مرغ خموش
شمارهٔ ۴۷ - یکی هست و دو تا نیست
شمارهٔ ۶۹ - بهار اگر بگذارد!
شمارهٔ ۷۶ - وداع
شمارهٔ ۱۰۵ - پند پدر
شمارهٔ ۲۶۳ - خواطر و آراء
شمارهٔ ۲۶۴ - هوس شاعر
شماره ۲۶ - قدرت شاهان ز تسلیم فقیران بیش نیست
شماره ۲۸ - اصلاح آشیانه به دست من و تو نیست
شماره ۶۳ - آن چه شعله است کزان راهگذار میآید
شماره ۶۶ - بهار مژدهٔ نو داد فکر باده کنید
شماره ۸۲ - وقت آنست که بر سبزه مقامی بکنیم
شمارهٔ ۲۹ - به منکر عشق
شمارهٔ ۴۹ - طلب آمرزش
شمارهٔ ۶۸ - به یادگار در دفتر یکی از دوستان نوشته شد
شمارهٔ ۸۰ - در مرگ پروین