شراب‌خواری

اثیر اخسیکتی غزلیات شماره ۱۲۷ - شب دوش با دوست می خورده ام اثیر اخسیکتی مفردات شماره ۳ - از کف ترکی چو ماه باده خور و باده خواه فضولی ساقی نامه بخش ۱۴ - نشأه جام هفتم نسیمی رباعیات شماره ۵۹ - من مستی باده از سبو می بینم نشاط اصفهانی رباعیات شماره ۴۱ - آن بخت نداریم که فرزانه شویم امیرعلیشیر نوایی غزلیات شمارهٔ ۲۱۱ - تتبع خواجه مجد همگر رباعیات شماره ۶۴ - در سایه تو چو یافتم جای نشست مشتاق اصفهانی رباعیات شماره ۹۸ - آنم که بود محال در دیر وجود مشتاق اصفهانی رباعیات شماره ۱۰۶ - جام صهبا ز ساغر جم خوشتر ادیب صابر غزلیات شماره ۱۴ - می خوارگان که باده ز رطل گران خورند ادیب صابر رباعیات شماره ۳۴ - پر نور شود دیده چو در می نگرد سراج قمری رباعیات شماره ۱۸ - که رنگم و، باده، لعل چون بیجاده رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۶ - پیاله داد بدستم سبو نهاد به دوشم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۷ - اگر رود سر من چون حباب بر سر می میرزا حبیب خراسانی قصاید شماره ۹ - باده سر جوش و جام لب به لب است میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۲۶۶ - من صراحی بزیر کش دارم میرزا حبیب خراسانی رباعیات شماره ۳۳ - از تابش آفتاب بیتاب شدیم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۵ - چه بد آغاز وسرانجام چه خواهدبودن فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۸۶ - عُجْب در مستی ندارد هیچ فرقی با شراب لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۰۴ - به شاهد لغت مستی بمعنی گله کردن