غزل ۴۶۵ - رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی
بخش ۲۷ - داستان پیر زن با سلطان سنجر
قصیده ۴ - خطاب هاتف دولت رسید دوش به ما
غزل ۱۸ - ننموده استخوان ز تن ناتوان مرا
غزل ۱۸۳ - پی خدنگ جگر گون به خون مردم کرد
قصیده ۲۱۱ - ای زود گرد گنبد بر رفته
غزل ۱۲۷ - دل از آن دلستان به کس نرسد
غزل ۲۲۲ - تا چند ستم رسیده باشم
شمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ قدوة الحکما کافی الدین عم خود
قصیدهٔ شمارهٔ ۸ - کار من بین که چون شگفت افتاد
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - وله فی شکایةالزمان
دوبیتی ۳۱۱ - ز بیداد فلک یارون امان بی
شماره ۵۷ - دل مقیم کوی جانانست و من اینجا غریب
شماره ۱۰۲ - دردا که جهان به ما دل شاد نداد
شماره ۱۳۶ - فریاد ز دست جور این چرخ کبود
شماره ۱۱ - مسکینی و غریبی از حد گذشت ما را
شمارهٔ ۳۴ - فی المدیحه
شماره ۱۹۰ - وقتی به غمم رسیده باشی
شماره ۹۴ - حیات بخشا چرخم ز غبن خواهد کشت
شماره ۲۹۵ - ز تست ما را امید یاری به توست ما را امیدواری