غزل ۳۹ - واقفی ای پیک چون ز حال دل زار
غزل ۵۴ - نکو نبود به یکبار ترک ما گفتن
شمارهٔ ۱۳ - وله ایضاً
شماره ۲۳ - خازن میر معظم راوی اشعار من
شماره ۱۱۹ - میر زمانهای که نگردد مرا زبان
غزل ۴۷۰ - زخمی شوق توام، سینهٔ جوشان دارم
غزل ۴۸۷ - هر چند بی غمانه به مسکن فتاده ایم
غزل ۱۵۰۹ - یار با ما نمی کنی یاری
رباعی ۱۳ - از زحمت پا اگر بنالم چه عجب
رباعی ۱۶۹ - فرزند عزیز قرةالعین پدر
ذکر حجّت قرآن
رباعی ۱۲ - با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟
رباعی ۱۴۴ - کو آه همه زنهار و عهدت با من
رباعی ۱۴۹ - ای بیخبر از غایت دلداری من
رباعی ۱۹۱ - با روی چو نوبهار و با خوی دئی
ستمگر
شمارهٔ ۲۶ - غضب شاه
شمارهٔ ۱۲۳ - کناره گیری از وزارت و شکایت از دوست
شمارهٔ ۱۴۲ - به یکی از دوستان
شمارهٔ ۱۴۸ - بلای گل