شمارهٔ ۱۹۷ - نالهٔ بهار در زندان
شمارهٔ ۲۰۷ - دریغ من!
شمارهٔ ۲۲۷ - بقایی و شعله
شماره ۸۳ - منم که عشق بتانم نموده پیر و کهن
شمارهٔ ۲۷ - به شاهزادهٔ نصرهٔالدوله
شمارهٔ ۸۶ - در ذم یکی ز عمال آستان قدس رضوی که بهار را در مشهد تکفیرکرده بود
شمارهٔ ۱۴۷ - قطعهٔ دوم (خطاب به حاجی حسین آقا ملک که از بهار کتابی خریده بود و ادای قیمت آن به درازا کشیده بود)
شمارهٔ ۲۰ - نامهٔ منظوم
غزل ۱۱۱۷ - نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته است
غزل ۱۳۴۴ - ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت
غزل ۱۴۱۴ - هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاست
غزل ۱۴۷۷ - ناله سوخته جانان به اثر نزدیک است
غزل ۱۸۱۷ - ستاره سوخته عشق را پناهی نیست
غزل ۱۹۷۱ - عشقم هنوز جای به گلخن نداده است
غزل ۲۳۱۴ - ترک جانان چون توان از تیغ بی زنهار داد؟
غزل ۲۳۷۸ - یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد
غزل ۲۳۸۰ - عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد
غزل ۲۵۳۷ - ترک یاران کرده ای ای بیوفا، یار این کند؟
غزل ۳۱۸۴ - به همت کشتی تن را شکستم تا چه پیش آید
غزل ۳۶۶۶ - گذشت از نظرم یار سرگران فریاد