شمارهٔ ٣۵ - در تعریف شادیاخ
شمارهٔ ۵٧ - وله ایضاً
شمارهٔ ۵٩ - قصیده در مدح علاءالدین محمد هندو وزیر
شمارهٔ ۶٨ - قصیده
شمارهٔ ٨۶ - قصیده در مدح امیر تالش
شمارهٔ ٩۵ - وله ایضاً
شمارهٔ ١٣١ - ایضاً قصیده در مدح وجیه الدین مسعود
شمارهٔ ١۴٩ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد
شمارهٔ ١۵٠ - وله ایضاً در مدح شهاب الدین زنگی
شماره ۲۸ - بفروغ مهر رویش که مهست از آن عبارت
شماره ۳۲ - باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفت
شماره ۴۶ - دلا به دست گرفتی می این چه دستانست
شماره ۵۹ - سبزه و آب روان باده گلگون بدست
شماره ۶۰ - ساقیا برخیز کاکنون وقت می نوشیدنست
شماره ۶۲ - ساقیا چون گل شکفت از می پرستی چاره نیست
شماره ۱۲۷ - صبحدم بادی که از سوی خراسان می دمد
شماره ۱۲۸ - صبا ز برگ گلش چون کلاله بر گیرد
شماره ۱۳۴ - گرد گلت سبزه تر میدمد
شماره ۱۵۱ - آمد بهار و وقت نشاطست می بیار
شماره ۱۵۷ - باد بهاری وزید از طرف جویبار