شماره ۱۱۴ - ته چیرهْ بدی، خورْ به جهانْ و ریتنْ
شماره ۱۱۹ - دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ
شماره ۱۳۴ - ویهار و ویهار و همه جا ویهاره
شماره ۱۳۸ - اونمار (اونبار) که خدا ته چش و چیر بساته
شماره ۱۳۹ - کی دیه ورف سر گُلگون آتش بوئه؟
شماره ۱۴۹ - سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
شماره ۱۵۱ - خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جوره
شماره ۱۵۴ - بدیمه اَمرُو مَسّهْ چشْ، چیره حوره
شماره ۱۵۷ - سَرخِه گلْ، غنچهی تازه، خاله
شماره ۱۶۱ - جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
شماره ۱۶۹ - یار دارمه یکی میون ونه قمچیه
شماره ۱۷۲ - سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
شماره ۱۷۴ - تا ملیجهْ پرْها کردْ مشکینْ خطهاتهْ
شماره ۱۷۶ - امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
شماره ۱۷۸ - خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
شماره ۱۹۸ - گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
شماره ۲۰۵ - دوستْ گلهْ وَلگْ سَرْ بوارسته بو، شی
شماره ۳ - چیوٰا (چیبُو) کِهْ مِنْ بَوْوِّمْ تِهْ نُو خُونِهیِ دَرْ؟
شماره ۱۴ - سِرْخِه گِلْ تماشا کنِنْ، زاغْ پَرْ ریجِنْ
شماره ۹ - سِرْخِهْ گِلْ بِوارِسِّهْ خونکارْ به ته دیمْ