شماره ۲۷۷ - امیر گنه: عاشقمهْ گلاله خویشی
شماره ۲۷۸ - ای شیرینْ زبونْ، نازکْ رفتار، چه کیشی؟
شماره ۲۸۲ - تو شیرینتر اَز قندی، بلکه نواتی
شماره ۲۸۳ - امیر گنه: حَیرونمهْ، نیه حیاتی
شماره ۲۸۴ - حاشا که تنه ندیینْ طاقتْ بُویی
شماره ۲۸۵ - خارهْ چشمِ یارْ، خو بکردهْ آیی وی
شماره ۲۸۶ - سَرْ رهْ بشسّی، زلفْ ره برُو بساتی
شماره ۲۹۱ - چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
شماره ۳ - دُوسْتْرِهْ دیمِهْ کِهْ دیرُو کَمُونْ دٰاشْتوُ تیرْ
شماره ۴ - قَدْ سُورِهْ، دِهُونْ میمِهْ، کِلٰالِهْ تِهْ بُورْ
شماره ۵ - مِرِهْ وِنِهْ ته کیچهْ دِکُونْ بسازم،
شماره ۶ - امیر گنه: حوری رَوِش، ماهِ تایونْ
شماره ۷ - امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
شماره ۸ - ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِن
شماره ۱۵ - امیر گنه: عاشقمهْ منْ شه آقاره
شماره ۱۷ - استادِ ازلْ پلّه دچیهْ مُوره
شماره ۱۸ - امیر گنه: مه یار به منه کش دوره
شماره ۲۲ - امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟
شماره ۲۴ - امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نینی
شماره ۳ - دَرْآمُو ویهار و خُورْ بَئیتِهْ بٰالا