غزل ۳۹۸ - تا کی از گریه توان منع دو چشم تر خویش
غزل ۴۰۲ - جان می رود ای اشک ز دنباله روان باش
غزل ۴۰۳ - هر که از خون ریز من آلوده گردد دامنش
غزل ۴۰۴ - گر چشانی به ملک چاشنی صحبت خویش
غزل ۴۰۶ - رفتم که بشکنم به ملامت سبوی خویش
غزل ۴۱۰ - دلی دارم که می جوشد ز هر مو چشمهٔ خونش
غزل ۴۱۱ - چو تیر از دل کشم کو شربتی از لعل خندانش
غزل ۴۱۳ - فصل بهار است و شُکر نسیم بهار فرض
غزل ۴۲۰ - این زخم های کاری، بر مغز جان مبارک
بخش ۶ - حکایت زن بازرگان کشمیری
قصیده ۲ - گر جان کنم به حسرت زان لب نمیکند دل
قطعه ۷ - دوش دیدم که به خواب من مدهوش آمد
رباعی ۱ - باز آی، که از جان اثری نیست مرا
رباعی ۳ - آیینهٔ نورست رخ یار امشب
رباعی ۶ - ای سیمذقن، این چه دهان و چه لبست؟
رباعی ۷ - از بس که مرا دولت بیدار کمست
رباعی ۱۱ - روز و شب من به گفتگوی تو گذشت
رباعی ۱۳ - چون صورت زیبای تو انگیختهاند
رباعی ۱۶ - دیدم که یکی دو دسته از سنبل تر
رباعی ۱۷ - یار آمد و یار دلنواز آمد باز