شماره ۳۳ - ای مرا کرده مشوّش زلفت
شماره ۳۴ - چه باشد گر ز من یادت نیاید
شماره ۳۶ - اهل تو بازار گوهر بشکند
شماره ۳۷ - دل ز غم عشق تو کی جان برد؟
شماره ۳۸ - ز لعلت عکس در جام می افتاد
شماره ۳۹ - دل بدان دلنواز خواهم داد
شماره ۴۳ - کسی که دل به سر زلف یار در بندد
شماره ۴۴ - رنگ رویت بر ارغوان خندد
شماره ۴۵ - رخی چنان که ز خورشید و ماه نتوان کرد
شماره ۴۶ - یار با ما وفا نخواهد کرد
شماره ۴۷ - زلف تو کان همه سرها دارد
شماره ۴۸ - رخ و زلفت از شگرفی، صفت بهار دارد
شماره ۴۹ - تاب جمال تو آفتاب ندارد
شماره ۵۰ - دلبرم رسم خود چنین دارد
شماره ۵۲ - هر که چون روی تو رویی دارد
شماره ۵۳ - عشق تو گردست در زمانه برآرد
شماره ۵۴ - گل زرشک تو پیرهن بدرد
شماره ۵۶ - دوش با من نگار من آن کرد
شماره ۵۸ - ز رویت دسته گل می توان کرد
شماره ۶۰ - باز ما را رخ زیبای تو در کار آورد